Strona główna
Kontakt
Mapa serwisu
RSS
Wersja kontrastowa


Strój łowicki
Wycinanka łowicka
Twórcy Ludowi
Zespoły Ludowe
Folklor Łowicki


Czy wiesz, że ... ?
Walewice
W Walewicach znajduje się pałac klasycystyczny szambelana królewskiego Anastazego Walewskiego. Zamieszkiwała tutaj niegdyś słynąca z urody Maria z Łączyńskich Walewska zwana „polską żoną Napoleona”, tu też przyszedł na świat syn cesarza Aleksander. W pobliżu znajduje się rezerwat geologiczny „Walewice” ukazujący osady okresu lodowcowego.
Władysław Zew Wajntrau
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst powrót
Władysław Zew Wajntraub - (Chaim Wolf Wajntrojb) jid. וואָלף ווײַנטרויב (ur. 1891 w Łowiczu, zm. 1942 w Warszawie lub Treblince) - malarz, grafik, scenograf teatralny, krytyk sztuki.

Uczęszczał do polskiego gimnazjum w Łowiczu a później do Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie. Studia artystyczne kontynuował w École des Beaux-Arts w Paryżu, gdzie zetknął się z artystami związanymi z tzw. szkołą paryską, oraz w Szwajcarii u pochodzącego z Grodna Leona Baksta.

Podczas I wojny światowej walczył w armii francuskiej. W 1918 roku powrócił do kraju i osiadł w Warszawie. Był związany ze środowiskami artystycznymi Łodzi - Jung Jidysz i Warszawy - Chaliastre. Był też członkiem artystycznej Grupy Siedmiu. Wkrótce stał się jedną z najważniejszych postaci żydowskiego życia artystycznego w Warszawie. Pełnił funkcję sekretarza Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych.

W latach 30. prowadził razem z rzeźbiarzem Abrahamem Ostrzegą Atelier Zdobnictwa Artystycznego (przy ul. Mylnej 9a). Swą twórczość ukształtowaną na wzorcach sztuki francuskiej i w duchu ekspresjonizmu łączył niekiedy z elementami futuryzmu i sztuki abstrakcyjnej.

Zasłynął przede wszystkim jako wybitny scenograf, współzałożyciel Jidyszer Klejn-Kunst Teater "Azazel" oraz współpracownik Wilner Trupe, tworząc dla niej scenografie m.in. do sztuk "Nocą na starym rynku" jid. Baj nacht ojfn altn mark Icchoka Lejbusza Pereca; "Golema" Halpera Lejwika; "Gorąca krew" jid. Hejs blut Józefa Opatoszu oraz w roku 1924 do opery żydowskiej "Dawid i Batszewa" jid. Dowid un Basszewe do libretta Mojżesza Brodersona.

Publikował artykuły poświęcone sztuce w "Literarisze Bleter" i "Naszym Przeglądzie". Współredagował almanachy ekspresjonistyczne "Albatros" i "Chaliastre". Do jego bardziej znanych prac należą okładki pierwszych numerów "Chaliastre" i "Albatrosa", obydwie wykonane w 1922 roku. Podczas okupacji przebywał w getcie warszawskim gdzie czynnie włączył się w akcję niesienia pomocy uwięzionym tam kolegom artystom. Wraz z Ostrzegą swoje dawne atelier zamienili na fabrykę osełek w której zatrudnili Hersza Cynę, Maksymiliana Eljowicza, Henryka Rabinowicza, Romana Rozentala, Józefa Śliwniaka, Symchę Trachtera, Izraela Tykocińskiego.

Latem 1942 fabryka weszła w skład szopu AHAGE-Zimmermann. 25 sierpnia 1942 pracownicy szopu zostali wywiezieni do Treblinki. Według jednych relacji został zamordowany w drodze na Umschlagplatz według innych źródeł w Treblince.

Źródło informacji: http://pl.wikipedia.org/wiki/Władysław_Wajntraub


design by fast4net

Napisz do nas
Moja wycieczka po Łowiczu


[zamknij]   [przejdź do wycieczki]