Strona główna
Kontakt
Mapa serwisu
RSS
Wersja kontrastowa


Strój łowicki
Wycinanka łowicka
Twórcy Ludowi
Zespoły Ludowe
Folklor Łowicki


Czy wiesz, że ... ?
Najstarsza wzmianka o mieście
Łowicz jest jednym z najstarszych miast w Polsce. Najstarsza wzmianka o mieście pochodzi z bulli papieża Innocentego II z 1136 r. Bulla potwierdzała prawa arcybiskupów gnieźnieńskich do okolicznych ziem, wymieniając Łowicz jako główny ich ośrodek. Tym samym stał się on miastem prymasowskim. Prawa miejskie uzyskał przed 1298 r.
Aktualności
Drukuj Zmniejsz tekst Powiększ tekst powrót
1 kwietnia 2014
Polskie Towarzystwo Turystyczne Oddział w Łowiczu zorganizowało kolejny spacer historyczny śladami zapomnianych wydarzeń miasta. Tym razem celem spaceru była chęć przypomnienia mieszkańcom wydarzeń i uczczenia pamięci straconych powstańców z 1863 r.
Spacer odbył się w miniona niedzielę, 30 marca 2014 r. i rozpoczął się sprzed muzeum miejskiego w Łowiczu, mieszczącym się przy Starym Rynku. Miejsce to nie zostało wybrane przypadkowo. To właśnie w obecnym gmachu muzeum, niegdyś mieściło się rosyjskie więzienie, do którego trafiło dwóch powstańców, biorących udział w walkach stoczonych, 7 lutego 1863 r., na terenie Puszczy Bolimowskiej. Byli nimi Adolf Szoppe i Wincent Bunszuns, obaj straceni w Łowiczu.

Historię tego wydarzenia oraz zarys wydarzeń z 1863 r. przedstawił przewodnik PTTK Adam Szymański. Następnie udano się pod pomnik Synom Ziemi Łowickiej, aby złożyć kwiaty i zapalić symboliczne znicze pamięci wszystkim walczącym o wolność Ojczyzny.

Podobnie uczyniono we wszystkich odwiedzanych podczas spaceru miejscach: przed pomnikiem Artura Zawiszy Czarnego w Alejkach Sienkiewicza i pomnikami Powstańców 1863, mieszczącymi się przy ulicy Powstańców 1863 i na Nowym Rynku w Łowiczu.

Przy pomniku Artura Zawiszy Czarnego przypomniano działalność bojownika o Niepodległość oraz jego ostatnie słowa wypowiedziane, gdy szedł na szafot: „Gdybym miał sto lat żyć, wszystkie ofiarowałbym swojej Ojczyźnie”. Przy pomnikach powstańców wspomniano rozstrzelanego Wincentego Bunszusa oraz straconego przez powieszenie Adolfa Szoppego.

W spacerze wzięło udział liczne grono młodzieży z Gimnazjum nr 2 w Łowiczu oraz osoby zainteresowane lokalną historią. Odwiedzanie historycznych miejsc Łowicza odbyło się w ramach ogólnopolskiej akcji PTTK „Turystyka łączy pokolenia”.

Pomniki Powstańców na Nowym Rynku i ulicy Powstańców 1863 w Łowiczu.

W Łowiczu znajdują się dwa pomniki poświęcone Powstańcom Styczniowym. Pierwszy na Nowym Rynku, wystawiony został w 1933 r. staraniem Komitetu Wykonawczego obchodu 70 rocznicy Powstania Styczniowego. Upamiętnia dwóch powstańców straconych w 1863 roku przez Rosjan: Wincentego Bunszusa i Adolfa Szoppego, biorących udział w walkach stoczonych, 7 lutego 1863 r., na terenie Puszczy Bolimowskiej.

Stoi w miejscu kaźni Adolfa Szoppego (Wincent Bunszus został rozstrzelany na łąkach Kostka – obecnie ul. Powstańców 1863 roku.) Niegdyś w tym miejscu stała szubienica. Forma pomnika to głaz narzutowy umieszczony na murowanej platformie. Na głazie umieszczono tablice z tekstem: „Miejsce stracenia powstańców 1863. Ku uczczeniu pamięci straconych z rąk zbirów moskiewskich kamień ten w 70 – ta rocznicę powstania kładzie: Społeczeństwo łowickie 1933”.

Drugi pomnik powstańców stoi przy ul. Powstańców 1863 r. w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowania z ul. Gen. W Sikorskiego. Pierwotnie w tym miejscu stał wystawiony w 1917 r. drewniany krzyż znaczący mogiłę straconych powstańców. Jak wspomina w „Wiadomościach Historycznych” Władysław Tarczyński, naoczny świadek tego wydarzenia, grupa konnych żołnierzy dotąd jeździła końmi po mogile, aż całkowicie zostanie zatarte miejsce ich pochowku. Mieszkańcy Łowicza jednak doskonale pamiętali o grobie powstańców.

Jeszcze tego samego dnia jedna z dziewcząt zaniosła w to miejsce naręcze kwiatów, za co została aresztowana i zmuszona pod strażą sprzątać łowickie ulice. Inny mieszkaniec za postawienie na mogile na szybko sporządzonego krzyża został okrutnie pobity. Przed 1914 r., kiedy przeprowadzano drogę publiczną od traktu bitego łowicko-łódzkiego do stacji drogi żelaznej łowicko-kaliskiej, przy kopaniu rowów znaleziono dwie zbite skrzynie z niestrawionymi jeszcze kośćmi: były to zwłoki wyżej wspomnianych skazańców, więc potajemnie wyjęto je i złożono na cmentarzu Emaus w grobie innego zabitego powstańca pod Bolimowem, Karola Mejora.

Na miejscu dawnej mogiły wystawiono staraniem żołnierzy 10 Pułku Piechoty pomnik, który w czasie II wojny Światowej, dokładnie w 1939 r., został zburzony przez hitlerowców. Ocalał tylko krzyż ozdobiony wieńcem z metalowych liści dębu, wieńczący jego konstrukcję. Po wojnie pomnik został odbudowany i do dziś stoi przy ulicy wspomnianej ulicy. Na pomniku znajduje się tablica z napisem „Ku uczczeniu Pamięci straconych w tym miejscu powstańców Wincentego Bunszusa i Adolfa Szoppego”. Tablicę umieszczono w 1963 roku.


Tekst: Jacek Rybus
Opracowanie na podstawie źródeł:
  • Dr. Jan Wegner „Łowicz w Powstaniu Styczniowym”,
  • Władysław Tarczyński „Wiadomości Historyczne”,
  • Romuald Oczykowski „Przechadzka po Łowiczu”.



design by fast4net

Napisz do nas
Moja wycieczka po Łowiczu


[zamknij]   [przejdź do wycieczki]